Elbio

Actualización 25/02/2014: Homenaxe a Elbio o mércores 26 en Bertamiráns

«Elbio sempre con nós. Mañá mércores, 26 de febreiro, ás 4 da tarde, convidamos a quen queira lembrar a Elbio na compaña da familia e de amig@s e compañeir@s, a reunirse con nós no Parque da Peregrina de Bertamiráns. Un acto de recoñecemento, coa discreción e austeridade que el quixera, apegado á terra, apegado ao mundo. Un encontro para manter viva a memoria da súa inmensa humanidade.» Ames Novo

EQUO Galicia asistirá a este recoñecemento representado na súa voceira Rosa Rodríguez Sales e en todas as persoas que queiran achegarse para homenaxear a memoria de Elbio.

Foto dunha das primeiras xuntanzas de EQUO Galicia

Esta semana deixounos Elbio Ramos Albite, unha das persoas que botou a andar o proxecto de EQUO en Galicia.

Persoa comprometida e tenaz, Elbio aportou desde o primeiro momento un discurso con base na realidade social, sereno e construtivo, co que facía unha análise certeira e realista dos principais males da nosa sociedade, cunha amplitude de miras que enfocaba sempre cara a unha utilidade transformadora do traballo social e político, máis alá de sectarismos e personalismos. Se algo temos aprendido de Elbio é que as organizacións políticas non deben ser nunca un fin en si mesmas, senón a ferramenta transformadora que a sociedade precisa.

Desde EQUO Galicia queremos mostrar o noso grande pesar polo pasamento do noso compañeiro, unha persoa de trato exquisito e amigable que nos deixa demasiado pronto. Unha grande aperta a toda a súa familia e persoas achegadas.

El cuento es muy sencillo\\ usted nace\\ contempla atribulado\\ el rojo azul del cielo\\ el pájaro que emigra\\ el torpe escarabajo\\ que su zapato aplastará\\ valiente\\usted sufre\\ reclama por comida\\ y por costumbre\\ por obligación\\ llora limpio de culpas\\ extenuado\\ hasta que el sueño lo descalifica\\usted ama\\ se transfigura y ama\\ por una eternidad tan provisoria\\ que hasta el orgullo se le vuelve tierno\\ y el corazón profético\\ se convierte en escombros\\usted aprende\\ y usa lo aprendido\\ para volverse lentamente sabio\\ para saber que al fin el mundo es esto\\ en su mejor momento una nostalgia\\ en su peor momento un desamparo\\ y siempre siempre\\ un lío\\entonces\\ usted muere.\\ Mario Benedetti

Deixa unha resposta